FEANWALDSTERWAL Verdeeld over twee dagen namen negenhonderd mensen het afgelopen weekend deel aan de Lodenhelrun in Feanwâldsterwâl en Feanwâlden. Vrijdagavond was het de beurt aan de 450 junioren om de verschillende hindernissen te overwinnen, zaterdag trotseerden 450 senioren de hindernissen om uiteindelijk bij Hotel-Café ’t Dûke Lûk de bel te kunnen luiden en een eindtijd neer te zetten. Met negenhonderd deelnemers was het evenement volledig volgeboekt.

Het was voor de Lodenhelrun de elfde editie. De juniorenrun ging haar zevende jaar in. In elf jaar tijd is het survivalevenement uitgegroeid tot één van de grootste funruns van het noorden, waarbij niet de snelheid maar het plezier het belangrijkst is. Het evenement begon ooit met 86 deelnemers. Inmiddels kan de organisatie, zonder al te veel moeite te hoeven doen om bekendheid te geven aan het evenement, ieder jaar rekenen op negenhonderd deelnemers. Ook staat er ieder jaar een groep van ruim driehonderd vrijwilligers klaar om het evenement in goede banen te leiden, zowel in de weken voorafgaand aan het evenement als tijdens het weekend zelf.

De survivalrun werd gehouden in en rondom Feanwâldsterwâl, over een route van 7,5 kilometer door zowel het dorp als het natuurgebied rondom het dorp. Verspreid over deze route waren er 31 hindernissen, waarbij de deelnemers moesten klimmen, zwaaien en hangen en door sloten moesten zwemmen. Dat begon al bij de eerste hindernis vanaf startplek Hotel-Café ’t Dûke Lûk, waarbij de deelnemers direct het water in moesten springen. De junioren startten vrijdag om 18.00 uur, aangemoedigd door veel familie en vrienden die de route met hen meefietsten. Zij deden de ietwat gemakkelijkere versie van de senioreneditie. Zaterdag ging het eerste team van senioren om 11.00 uur van start. Om 16.45 waren alle 450 deelnemers de finish gepasseerd en kon men het feestgedruis in.

Opvallend aan de survivalrun was de eensgezindheid onder de deelnemers. Sommige hindernissen waren zelfs voor geoefende survivallers moeilijk. Wanneer iemand moeite had met het nemen van een hindernis werd deze deelnemer aangemoedigd door teamgenoten maar ook door survivallers uit andere teams, en waar nodig even hogerop geholpen. De sfeer onder de deelnemers was dan ook gemoedelijk, fanatiek maar weinig competitief. En dat terwijl er toch ook voor de prijzen gestreden kon worden. Zowel de finishtijd als de behaalde punten per hindernis waren bepalend voor de einduitslag. Team ‘De Spartanen’ wist uiteindelijk de meeste punten bijeen te sprokkelen, in een zo snel mogelijke tijd. De tweede prijs was voor team ‘We doche nog een goeie poging’ en de derde prijs ging naar team ‘De Goudploeg’.

De organisatie van het evenement kijkt terug op een geslaagde, zonovergoten elfde editie. “De weergoden zaten ons mee. Wat een dag, weer ééntje voor in de boeken!”